Mówisz jak znaki zapytania
co mnie kaleczą
i koszem pełnym zmartwień
zakwitną na parapecie

a przecież zima
i w ciepły szal otulona
szukam pamięcią ciepła
buchającego z kominka

jeszcze spokojnie zatańczę
nim zmrok dotknie jutra
i pójdę pokłonić się ziemi
pełnej niepokoju i łez

lepiej spróbować zasnąć. mnie się coś w organizmie poprzestawiało i zmęczenia nie czuję. chyba wiem przez kogo. dobranoc

wiem o czym mówisz
czuję się podobnie