Witam. Nie sądzę, że post tutaj rozwiąże mój problem, ale potrzebuje wyrzucić to z siebie... Być może ktoś zechce to przeczytać i napiszę jakieś słowo miłe albo złe... Kilka miesięcy temu zamieszkałam z facetem, kilkaset km z dala od domu i przyjaciół. Miała być bajka, ale jest wręcz przeciwnie. Nie jesteśmy nastolatkami, więc sądziłam że budujemy dojrzały związek. Problem tkwi w tym, że zdarzają się kłamstwa z jego strony. Raz na jakieś dwa trzy tygodnie wychodzi wieczorem do klubu i nie chce mnie zabrać ze sobą. Nie odbiera wtedy moich telefonów i wraca dopiero nad ranem. Ostatnio zauważyłam, że pisze smsy z innymi dziewczynami, nie są to jego koleżanki. Kilka wiadomości udało mi się przeczytać i wynika z nich, że dopiero się poznają. Jednak z reguły ma zablokowaną klawiaturę na kod, więc to był przypadek. Oczywiście nie powiedziałam mu o tym. Jesteśmy razem dwa lata. Przed wspólnym zamieszkaniem zdarzało się, że rozmawiał z innymi dziewczynami...

To wracaj kobieto do domu... szkoda życia na oszusta.

Odejdź od niego, bo go nie zmienisz. Jak ktoś chce flirtować czy zdradzać to będzie to robił bez względu na to co Ty o tym myślisz.
Nie ma miłości jeśli nie ma szczerości.
Ja późno wyszłam za mąż ale to może dlatego, że postawiłam sobie jeden cel - albo dobry i mądry facet albo żaden. Szkoda Twojego czasu na takie niekonkretne znajomości.

Jeżeli mieszkacie razem kilka miesięcy a on już flirtuje z innymi to niestety nie jest to facet na dobre i złe... ja bym go zostawiła zanim będzie za pózno...:( tacy faceci się nie zmieniaja:(

załamana moja znajoma też tak miała, jednak ona była ślepo zakochana i wierzyła w jego tłumaczenia.
Wzięli ślub, urodziło im się dziecko, a po dwóch latach rozwód.
Szkoda życia i czasu dla takich kretynów.
Wydaje mi się, że dziewczyny boją się być same i wolą tkwić w związku bez przyszłości i opartym na kłamstwie. Jednak później i tak zostałabyś sama, więc po co to ciągnąć?
Tak czy siak, to Ty decydujesz o swoim życiu.

Jeśli pytasz o radę to Ja bym zostawiła takiego niedojrzałego d*pka. Szkoda życia i czasu na marnowanie z kimś kto na to nie zasługuje.
Decyzja należy do Ciebie.

W ogóle nie wiem nad czym się zastanawiasz... Koleś to jakiś frajer i tyle. Mieszka i żyje niby z Tobą a tu jakieś flirty, romansiki, nocne balangi...!!! Pewnie jak większości facetów - jesteś mu potrzebna do gotowania, sprzątania i bzykania. Uciekaj

Kochana jak on wyjdzie to Ty w tym czasie spakuj torbę zabierz swoje wszystkie rzeczy kup bilet i wracaj do domu!

Tego kwiatu jest pół światu! Nie wiąż się z takim człowiekiem dłużej ponieważ z tego co napisałaś wynika,że jest on nieodpowiedzialnym podłym i zakłamanym d*pkiem!

Pomyśl co będzie jeśli nie daj Boże pojawiłoby się między Wami dziecko lub gdybyście pobrali się i jak siebie widzisz w takim związku z takim "dużym dzieckiem" bo ja widzę Ciebie zapłakaną i znerwicowaną bez siły i jakiejkolwiek motywacji do jakiegokolwiek działania.

Jednak zanim miałoby mieć miejsce w ogóle coś takiego zrób krok ze swojej strony i zabieraj się z jego życia niech on sobie żyje z tymi swoimi dyskotekami,klubami i laskami! A Ty bądź mądra i wracaj do domu!

Wiem co mówię ponieważ kilka lat temu przeszłam ten sam horror! A może nawet jeszcze gorszy . . . . . dzisiaj borykam się z nerwicą :-(

No właśnie ja generalnie jestem już znerwicowana... nie wiem ile jeszcze zniosę... Sytuacja trochę bez wyjścia, bo do domu nie mam już powrotu.. tzn, nie mam tam pracy ani nic...

Pracę zawsze można zmienić. Chyba warto zamknąć ten rozdział w swoim życiu i zmienić wszystko: faceta, pracę, miejsce zamieszkania. Dla swojego własnego dobra.

Do "Załamana" - miałam bardzo trudny czas w życiu kiedy odkryłam,że mój narzeczony jest ze mną i jednocześnie spotyka się z inną dziewczyną.

Było mi bardzo bardzo ciężko i jednocześnie trudno . . . . przede wszystkim trudno w sferze psychicznej.

Po miesiącu od tej całej sytuacji poznałam mężczyznę dzisiaj jesteśmy 4 rok razem jesteśmy fajnym zgranym związkiem zmieniłam pracę i wszystko się powoli zaczęło układać tylko ta nerwica . . . . . pozostała bez zmian często mam stany smutku i lekkiej depresji ale,biorę środki na uspokojenie i staram się wracać do żywych.

Nie czekaj dłużej kończ tę znajomość i działaj w kwestii zmiany miejsca zamieszkania.

Sama zobaczysz,że to z czym dzisiaj jest Tobie trudno jak to zakończysz to za jakiś czas będziesz to wspominała z uśmiechem na twarzy,że tak mądrze postąpiłaś.

Życzę Tobie abyś poznała mężczyznę,który będzie godny Ciebie,który Ciebie szczerze i prawdziwie pokocha bez żadnych dyskotek i lasek na boku.

Do "Załamana" - jeśli masz ochotę porozmawiać prywatnie to pisz.

women_women@tlen.pl

Hej . Z własnego doświadczenia poradzę Ci - daj sobie spokój . Mnie po 14 latach właśnie zostawia mąż , ale cóż żyje się dalej . Znajdziesz jeszcze swoje szczęście , uwierz mi :) Głowa do góry , kobiety to jednak silne istoty , a szkoda marnować życie na kłamcę ;)