Religia a wolność sumienia
Jak człowiek postrzega świat materialny i społeczny?
1. Obserwując zjawiska w świecie materialnym i społecznym człowiek uświadamia sobie zależności między zjawiskami i wydarzeniami.
2. Po pojawieniu się języka człowiek zaczyna komunikować się z innymi w kwestiach postrzeganych zależności w obu tych sferach.
3. Gdy następnie pojawiają się w społeczności instytucje religijne człowiek przechodzi na wyższy szczebel poznania i zamiast nad zależnościami miedzy wydarzeniami/zjawiskami zaczyna snuć refleksje nad wyabstrahowanymi z nich prawami natury.
Umysł ludzki dysponuje dwoma mechanizmami analitycznymi jeden służy do analizowania zjawiska przyczynowości w świecie materialnym, drugi do analizowania zjawiska intencjonalności u partnerów społecznych interakcji.
W przypadku ludzi oczywiście to umiejętność rozszyfrowywania intencji odgrywa rolę decydującą, bo to ona doprowadziła, w drodze przystosowania mechanizmu intencjonalności do nowej dziedziny, do powstania instytucji religijnych, a w konsekwencji do stworzenia nauki, w sposób sformalizowany, zinstytucjonalizowany i abstrakcyjny analizującej związki przyczynowo-skutkowe i przekształcającej je w prawa natury.
Sama znajomość przyczynowości nie wystarcza do stworzenia nauki, jak dowodzi tego przyklad zwierząt, gdyż potrzebne są tu jeszcze język, komunikacja i instytucje stanowiące trwałą pamięć zewnętrzną. To instytucje tworzą mechanizmy utrwalania i transmisji zjawisk kultury.
W tym momencie wywodu dysponujemy środkami, kategoriami analitycznymi pozwalającymi przejść do analizy samej religii.
Jak pokazuje nauka, społeczeństwo opiera się na podstawowym pakiecie 3 zasadniczych relacji społecznych stanowiących filar wspólnoty, obejmującym >>prawdę, miłość i wolność
1. Obserwując zjawiska w świecie materialnym i społecznym człowiek uświadamia sobie zależności między zjawiskami i wydarzeniami.
2. Po pojawieniu się języka człowiek zaczyna komunikować się z innymi w kwestiach postrzeganych zależności w obu tych sferach.
3. Gdy następnie pojawiają się w społeczności instytucje religijne człowiek przechodzi na wyższy szczebel poznania i zamiast nad zależnościami miedzy wydarzeniami/zjawiskami zaczyna snuć refleksje nad wyabstrahowanymi z nich prawami natury.
Umysł ludzki dysponuje dwoma mechanizmami analitycznymi jeden służy do analizowania zjawiska przyczynowości w świecie materialnym, drugi do analizowania zjawiska intencjonalności u partnerów społecznych interakcji.
W przypadku ludzi oczywiście to umiejętność rozszyfrowywania intencji odgrywa rolę decydującą, bo to ona doprowadziła, w drodze przystosowania mechanizmu intencjonalności do nowej dziedziny, do powstania instytucji religijnych, a w konsekwencji do stworzenia nauki, w sposób sformalizowany, zinstytucjonalizowany i abstrakcyjny analizującej związki przyczynowo-skutkowe i przekształcającej je w prawa natury.
Sama znajomość przyczynowości nie wystarcza do stworzenia nauki, jak dowodzi tego przyklad zwierząt, gdyż potrzebne są tu jeszcze język, komunikacja i instytucje stanowiące trwałą pamięć zewnętrzną. To instytucje tworzą mechanizmy utrwalania i transmisji zjawisk kultury.
W tym momencie wywodu dysponujemy środkami, kategoriami analitycznymi pozwalającymi przejść do analizy samej religii.
Jak pokazuje nauka, społeczeństwo opiera się na podstawowym pakiecie 3 zasadniczych relacji społecznych stanowiących filar wspólnoty, obejmującym >>prawdę, miłość i wolność

