no jak to jest,
a właściwie jak to nazwać, że idziesz
nagle spotykasz zupełnie obcego człowieka
prawie się z nim zderzasz w przejściu,
otwierasz mu drzwi a on mówi jakby na przestrzał Cię znał:
-" spotykamy się w tym samym miejscu i czasie"

I nie mijają dwie minuty i pijecie razem piwo rozmawiając nieustannie przez 2 godziny.
Miałem tak przed chwilą.
Czy ktoś wie jak to nazwać?
Co to właściwie jest?
Czy ktoś wie?
Niech napisze mi, jeśli wie.

Manson napisał kiedyś, że dawniej w knajpie z gościem za plecami miałeś milion tematów, a z tymi lalusiami z pubów już tego nie ma.
I choć rację miał to w ludzi jeszcze można uwierzyć, jeszcze kilka wilków jest.

Jakby ktoś na siłach się czuł odpowiedzieć to dodam tylko,
że takiemu człowiekowi, którego poznałem przed godziną
cały życiorys swój byłem w stanie opowiedzieć.

Gadac z nieznajomym dwie godziny? W jakim celu chyba zeby sobie wbic bramke? Ale jesli inaczej nie mozna to niech bedzie.
Hej tylko nie wyjezdzaj - Jak to, jak mozna byc takim nieufnym?

Jak wiesz wole cos razem robic.
Wielu szans zycie nie daje, nie ja.

Gdy zamiast szans na przygode w dwojke (mowie o meskiej przyjazni i jakims "projekcie") bierze sie stale cos z reglementacji dla spokoju ducha i glowy, to wysiadam.
Ktos kto tego nie chce rozumiec i mu nie wypada sie poprawic mowi na koniec cos w gruncie rzeczy obelzywego i czepia sie jednej smutnej sprawy.
Gdy ta sie rozplynie we wszechswiecie... ach,

Dlaczego dba sie bardziej o obcych? Czy to aksjom? Ja mysle, ze to angst.

Mimo ze to znam..

Ale coz, gdy kobita sobie cos odczuje..., jak jeden tegi umysl powiedzial.

Musze robic - zamiast gadania - musze, a nie wole.

No właśnie to ja się pytam co to jest? - bez dorabiania do tego górnolotnej filozofii.

Ty odpowiedź znaleźć chcesz, ale jej nie masz na moje pytanie.
Dobre i to, skoro nie ma do makaronu pasty dajmy czosnek, oliwę i parmezanu.