Opinie do filmu: Obywatel.

Przeczytaj o filmie.

Dla inteligentnych.

Kolejny film, który na siłę wyśmiewa (PRL/RP), zniechęca do polskości. Niby dlaczego? Chciałoby się powiedzieć: nie podoba Ci się w Polsce? To wypier***laj! Ale nie obrzydzaj mi mojego kraju. Kolejny raz katuje się widza tematem żydowskim. Mnie się już tym chce rzygać. Poza tym film poszatkowany jest retrospekcją, wspomnieniami bohatera. Zbyt poszatkowany, fabuła się rwie. Bez finezji, bez polotu. Scena finałowa - prostacka pointa.

Artystycznie bardzo niedany.Z natrętną ideologią przekazywaną w sposób prymitywny i nachalny jak w czasach stalinowskich.Pozbawiony refleksji, subtelności czegoś czym powinna żywić się sztuka.Typowy gniot idący z duchem mody i propagandy.Gdyby nie usłużność rodziny Stuhra wobec władzy na wolnym runku trudno byłoby zdobyć pieniądze na takie "dzieła".

Ale to juz było panie Stuhr. Zaleciało molem i nudą...

szkoda czasu i pieniędzy na te wypociny

Stuhr poszedł na łatwiznę i zrobił film znacznie gorszy niż "Obywatel Piszczyk", który był w sumie dość śmieszną i trafną diagnozną minionych czasów. Ten film niestety jest bardzo płaski i traktuje polskiego widza jak przygłupa

budżetu nie starczyło?

Ciekawy film, kilka fragmentów przeciągniętych, na pewno warto zobaczyć.

Pierwsza - głuchy telefon:
"Nie bijemy, podaj dalej!
Nie bijemy, Nie bijemy, Nie bijemy, Nie bijemy, Nie bijemy, Nie bijemy, Nie bijemy,
Nie pijemy, Nie pijemy, Nie pijemy.. Już za późno" ;)) To było dobre.
Albo scena z pożyczaniem soli:)) "Ten w kapciach to kapuś".
Poza tym nuuuda!

wcale nie śmieszny, wieje nudą, przereklamowany. Część znudzonych widzów w połowie wychodziło

przeciętny produkt kultury masowej, rechot a nie śmiech

... bo to nie jest film tak wycyzelowany jak Piszczyk (który był jakością samą w sobie), ani tak wielowymiarowe Historie Miłosne (bo miłość nie jedno ma imię), tylko syntetyczny przekrój przez ostatnie 60 lat opowiedziane ze swadą i sporym luzem. Stuhr przebił tym filmem tak zawsze nadęty balon "polactwa", podskórnego antysemityzmu, powierzchownego katolicyzmu i obrządkowości. Wbił szpilę chyba wszystkim narodowym przywarom i pokazał, że jego bohater jest ich wszystkich wypadkową co kapitalnie widać w finałowej scenie. Warto wybrać się do kina.

Kilka dobrych pomysłów, kilka śmiesznych momentów, ale całość mnie nie przekonała. Łopatologiczne i przewidywalne spojrzenie na znacznie bardziej skomplikowaną naszą historię. Jak mówił trener: "Nazwiska nie grają".

I do czegoś takiego musi się pośrednio dokładać podatnik .. Nędza.

Mam już dosyć filmów-analiz polactwa, wytykania naszych słabych stron, absurdów i małostek. To już bylo i nawet podane w nowej formie, okraszone nazwiskami smakuje jak odgrzewany kotlet. Wiemy jak nie żyć, ale jak żyć szczęśliwie? Kto nakręci o tym film? Jakiś polski iron man, super man albo inny bond? Niech powstanie polski wzrór współczesnego bohatera, nieśmieszny, ale fajny, nie sztuczny, ale autentyczny, nie amerykanski, ale poski, tak by dzieciaki wieszały sobie jego plakaty nad łóżkiem,a 20 lat później miały odwagę brać sprawy w swoje ręce.

do JTR zgadzam sie z twoja opinia w 100% i....warto

Film reklamowany jako świetna komedia, przyjęta owacjami na stojąco. Chyba wstali, żeby szybciej wyjść. Nie polecam

Film ogólnie średni / tak jak wypadkowa ocen/, ale warto go zobaczyć. Na pewno będą zawiedzeni ci, którzy wybierają się do kina z nastawieniem na wspaniałą komedię. Osobiście raz się roześmiałam i trzy razy uśmiechnęłam.Była co prawda na sali pani, która śmiała sie głośno i często, ale ona śmiała się już przed projekcją....

Bardzo, bardzo nudny film, w którym nie wiedzieć dlaczego miała się znaleźć cała historia powojennej Polski i to w aspekcie komediowym (?!). Komedia to nie jest, bo mało kiedy do śmiechu, a widza męczy się długimi scenami, które kojarzą się z innymi filmami - czyli wszystko już było! Jedyna postać godna szacunku to rola Gajosa - symbolicznie przeszedł przez ekran i tyle. Moja córka na przykładzie tego filmu zrozumiała znaczenie słów - "marketing" i "reklama".
Nie polecam!

Przereklamowany,te owacje na stojąco na Festiwalu w Gdyni to jak owacje na cześć Prezesa ze strony Hofmana

nudne filmidło podstarzałego pejsiarza

Prawdziwa historia jest zawsze ciekawsza od geriatrycznych wypocin komedianta.

Film obrażający inteligencję widza, po prostu żałosny

Nawiasem mówiąc pisze się "muł" a nie "mół"

Przykro się patrzy jak Wielki Aktor (bo takim jest) Stuhr odcina kupony od swojej sławy i ideologia przesłania kunszt aktorski czy reżyserski.
Bardzo (BARDZO) płytki humor, bez żadnych większych aluzji tylko wprost, żeby przypadkiem widz nie musiał za dużo myśleć i wiedział o co chodzi. Nie wspomnę, że ten humor to raczej "humor" i śmieszyć może głównie, jak wspominali wcześniej komentujący, raczej mniej inteligentnych i dodam od siebie, że ten rodzaj "humoru" jest głównie skierowany do aktualnie popierających partię rządzącą.
Nudny i naprawdę mało śmieszny film i raczej zakończy się klapą jeśli chodzi o popularność w kinach. 20 osób na seansie, raptem po tygodniu grania w kinach to raczej niezbyt dobry wynik.

Świetny film

Szkoda czasu i pieniędzy. Jeżeli Pan Stuhr tak postrzega Polskę to tylko mu współczuć, że musi w tym kraju mieszkać.

czosnkowe story dla inteligentnych inaczej

Wysłałam koleżankę na rekonesans, złożyłyśmy się na jeden bilet. Oceniła tak, że ja już nie muszę stuhrowi dawać zarabiać. Niestety, dla kasy ludzie się szmacą...

Jest to film dla ludzi którzy urodzili się tuż po wojnie i pamiętają Polskę z lat 50 i 60 oraz oczywiście lata stanu wojennego i Solidarności. Jest to co prawda nabijanie się z naszych narodowych przywar, fałszywej religijności itp, ale zrobiony powierzchownie i bez swady. Zwyczajnie nudny. Reklamowany jako komedia, ale nie zaśmiałem się ani razu. Można ostatecznie obejrzeć, ale trudno go polecić. Pan Stuhr robił już zdecydowanie lepsze rzeczy.

Współczesny obywatel Piszczyk z najnowszą historią Polski w tle. Smutny film. Bardzo lubię obu Stuhrów, zwłaszcza Maćka, ale tego filmu nie polecam, zwłaszcza gdy za oknem szaro i zimno, bo przygnębia.

Jestem pod wrażeniem opinii P. Pietrka z opinii "Ale to już było". Tego nam potrzeba, a nie ciągłego pogłębiania i tak już nie małych polskich kompleksów.

Niestety, wyszedłem zawiedziony zupełnie. NIestety... Panie Jerzy... nic ciekawego ten film nie wniósł.
Kilka gagów, poza tym.. kicz.... i nudaaa!!
Obywatel Piszczyk to BYŁ FILM!!
Ten.... szkoda czasu... niestety.

Film jest dobry. Im dłużej trwa tym bardziej człowiek zastanawia się dlaczego niektórzy ludzie całe życie mają pod górkę. Polecam

Bardzo dobry film ale nie dla gawiedzi.

Mnie się bardzo podobał. 75% widzow w kinie to oczywiście parki nastolatków, pokolenie z poznych lat 90-tych, które najwyraźniej kompletnie nie miały pojęcia o czym film traktuje (stwierdzam po komentarzach słyszanych wokół) a przyszły z nadzieją na super komedię, bo Stuhr, bo "młody Stuhr". Nic dziwnego ze sie zawiedli a nawet przyniesiony popcorn im nie pomógł. Ja uważam ze to bardzo ciekawy film, coś pomiedzy komedia i smutnym dramatem o realiach Polski. Na pewno nie 10/10, ale godny polecenia, może właśnie dla młodszych, pod warunkiem ze maja elementarna wiedzę. Ktos tu pisal ze łopatologia, że płytkie, ale mnie się wydaje że ta płycizna miała własnie na celu dać filmowi troche lekkości, tak zebysmy nie brali swoich narodowych wad tak bardzo serio!

Chwała tym którzy dotrwali do końca tego dzieła dwa szczury w jednym filmie to dramat nie da się tego oglądać syf