jak zapobiec odparzeniom stóp??
mam nadzieje ze ktoś mi coś poradzi.

doradzalbym nie trzymac ich za dlugo nad ogniskiem |--)

widze że masz duze doświadczenie thx za rade. na harpie sie na bank przyda

Według mnie jeżeli się ich nie przemoczy i dodatkowo skorzysta z jakiejś zasypki oraz dobrych skarpetek wówczas powinno się uniknąć odparzeń. Oczywiście bardzo istotne jest także odpowiednie obuwie. Osobiście jestem zwolennikiem lekkich butów sportowych i nie muszą to byc bynajmniej jakieś kosmiczne modele. Komfort stóp i ich funkcjonowanie to sprawa priorytetowa. Pozdrawiam!

jedz roverem ... ale wtedy mozesz odparzyć siodełko :P

wybór należy do ciebie :)

Radzę natłuścić. Czymś obojętnym - np wazeliną.
Jeśli "odparzasz" sobie stopy - idź również do dermatologa. Może masz grzybicę? Wyleczysz - i stopy się nie odparzą.
Zbyt ciepłe obuwie wytwarza klimat tropikalny, to też sprzyja.
Te same uwagi dla tych co na siodełku. Tylko grzybica w innym rejonie... :)

Nasmarować tyłek wazeliną ! To jest to ! Super rada :(((

Faster napisał(a):

> Nasmarować tyłek wazeliną ! To jest to ! Super rada :(((

Jes of coz
A pozniej wziasc garsc waty szklanej i wytrzec to co sie nie wtarlo;)
Sukces gwarantowany:)

Można też jechać na stojaka (nie mówię tu oczywiście o przyrodzeniu).

Może rowerzyści mają inaczej?
A zresztą - męcz się.
Odpowiadałem pieszemu.
Jak chcesz.
Po H. będziesz chodził jak szeryf z westernu.
Z daleka na ulicy przez najbliższy tydzień poznać można kto był na harpaganie :)

1. Odpowiednie obuwie. Dobra wentylacja stopy to podstawa i przedkładam ją osobiście ponad wodoodporność. Druga sprawa to amortyzacja stopy - podeszwa powinna być dość gruba, wkładka wykonana z pianki, profilowana do kształtu stopy.
2. Zabezpieczenie stopy. Osobiście stosuję z bardzo dobrymi efektami środek w aerozolu o działaniu wysuszającym, antyrespiracyjnym i przeciwgrzybiczym. Jeśli nogi są przemoczone, konserwację stóp warto powtórzyć na półmetku.
3. Wygodne skarpety. Kiedyś stosowałem dwie pary, cienkie pod spód i grube na wierzch. Obecnie pojedyńcze, bo jest na rynku mnóstwo dobrych skarpet trekingowych. Należy wybierać miękkie, oddychające, z płaskimi szwami, z pogrubioną podeszwą.
4. Stosowanie napojów izotonicznych, powoduje, że mniej się pocimy, jednak przy wysokiej temperaturze zewnętrznej może zwiększać obrzęk stóp. Podczas długiego marszu nogi zawsze trochę puchną i należy o tym pamiętać przy kupowaniu butów. Przymierzając je powinniśmy mieć na nodze skarpety (te, w których zamierzamy wędrować).

Wesoły Jędruś napisał(a):

> Podczas długiego marszu nogi zawsze
> trochę puchną i należy o tym pamiętać przy kupowaniu butów.

ale z drugiej strony buty zawsze się trochę rozejdą i o tym też trzeba pamietać

W przypadku butów z naturalnej skóry masz 100% rację, jednak obecnie na rynku coraz więcej jest obuwia wykonanego z materiałów sztucznych (przynajmniej w części) lub silnie przetworzonych. Moje doświadczenia z ostatnich lat są takie, że albo but od razu leży na nodze, jak ulał i na drugi dzień po kupieniu przechodzę w nim 50 km bez najmniejszych otarć, albo uciska i żadne rozpychanie ani rozchadzanie nie daje efektów, wskutek czego buty po prostu stoją w szafie. Czasy skórzanych pionierek to już historia, którą wspominam z łezką w oku. Ach te postoje na hali i drutowanie odklejonej podeszwy (nosiłem w plecaku mały warsztat szewski). Aż się sobie dziwię, że w butach z tamtej epoki i zwykłych wełnianych skarpetach przemierzyłem wzdłuż i wszerz całe polskie góry i jakoś nie narzekałem ani na pęcherze, ani na odparzenia, ani na otarcia. Jak buty były dobrze rozchodzone, eksploatowało się je aż do momentu, gdy już nie było czego zszywać.

Witam! Nasze polskie góry jak najbardziej można przemierzyć w szerz ale wzdłuż to chyba dosyć trudne. Wypadałoby w takim wypadku kończyć na czeskiej lub słowackiej stronie. Mniejsza jednak z tym.
Mam bowiem pytanie o najlepsze Twoim zdaniem szlaki górskie. Mnie bowiem bardzo przypadły do gustu te karkonoskie chociaż równie ciekawe są beskidzkie. Muszę przyznać że w Bieszczadach można na prawdę poczuć się samotnie ale zejścia z Tarnicy do Ustrzyk chyba długo nie zapomnę. O Tatrach trudno jest mi się wypowiadać gdyż jeszcze tak na dobrą sprawę ich nie poznałem. Kolejka na Kasprowy czy wejście na Gubałówkę to zaledwie namiastka.
Prosiłbym zatem o jakąś drobną charakterystykę i ocenę naszych górskich szlaków. Pozdrawiam!

Oj brachu, nie naciągaj mnie, bo o górach to ja mógłbym godzinami, ale to chyba temat nie na to forum. Gdybym miał powiedzieć dwa słowa o każdej z najważniejszych grup górskich to i tak byłby to starsznie długi post. Ograniczę się do tych, które wymieniłeś: Karkonosze - zadeptane i mocno podniszczone, Tatry (Polskie) - zatłoczone do granic możliwości, Bieszczady - były dzikie, ale tak ok. 40 lat temu. Szukającym spokoju polecam raczej Beskid Niski, spragnionym pięknych krajobrazów - Beskid Żywiecki i Gorce, leniwym - Góry Świętokrzyskie, leniwym estetom - Pieniny, miłośnikom kolejek (nie koniecznie linowych) - Tatry, poszukiwaczom ładnych kamieni - całe Sudety, niezdecydowanym - Kotlinę Kłodzką, lubiącym chodzić w KIERACIE - Beskid Wyspowy. Wszystkie góry są piękne, piękniejsze nawet od okrętu pod pełnymi żaglami i od koni w galopie.

Przyłączam się do stwierdzenia iż w Beskidzie Żywieckim można doświadczyć na prawdę pięknych krajobrazów. Co się zaś tyczy Bieszczad to według mnie nadal są one dzikie. Być może 40 lat temu były one jeszcze dziksze ale warto zwrócić uwagę na fakt iż przed 60 laty trudno by mówić o jakiejkolwiek dzikości owych terenów. No ale jeżeli nie chcecie rozmawiać o górach to koniec na ten temat.

Słyszałem że jeżeli ktoś chciałby się zgłosić do Kierata to powinien się pośpieszyć gdyż liczba miejsc jest ograniczona. Czy to prawda? Czyżby owa impreza nabrała dużego rozpędu? Pozdrawiam.

Pięknie, nie zaprzeczę. Rozmarzyłem się.
Nie wspomniałeś o Tatrach Słowackich. Są o wiele przestronniejsze od "naszych", tworzą z naszymi całość i ciągłość. Nie zrozumiesz topografii i sensu dawnych sprzed-stu-lat szlaków dopóki nie przejdziesz na drugą stronę. W Słowacji też jest tłok, ale polecam jesień: przełom września i października - jak w każdych górach. Poza tym: jest tanio, a podróż nie jest kłopotliwa.
Z przenocowaniem nigdy nie było problemu.
Niestety: z tamtej strony widać dalsze pasma górskie - Niskie Tatry z Kralową Holą i pasmem aż po Chopok. Stamtąd widać następne pasma, nie ma końca.
Kto chce, niech wierzy...
...a my tu o pęcherzach na stopach...

Gubałówka nie leży w Tatrach...

A czy ja napisałem że Gubałówka leży w Tatrach?? Owszem można odnieść takie wrażenie po mojej wypowiedzi ale to tylko iluzja. Nic takiego nie wystukałem na klawiaturze. Wspomniałem jedynie o namiastce Tatr a myślę że za taką namiastkę śmiało można uznać podziwianie ich panoramy z Gubałówki czy też na przykład z Babiej Góry. Przy dobrej pogodzie ma się wszystko jak na dłoni. Pozdrawiam!

Pies drapał tę Gubałówkę! Czepiam się tylko.
O Tatrach jest mowa - po słowackiej stronie.
To jest istotne, a reszta, to pogoń za wiatrem...

Po słowackiej czy czeskiej stronie jeszcze nie wędrowałem. Wydaje mi się jednak iż polskie oznaczenia szlaków są o wiele lepsze i dokładniejsze. Swoje przypuszczenie opieram na porównaniu tych oznaczeń na wspólnym, biegnącym granicą szlaku. O ile sobie dobrze przypominam wchodziłem wówczas na Babią Górę. A tak nawiasem mówiąc to wędrowanie tymi kolorowymi szlakami ma w sobie jakąś niesamowitą, przyciągającą moc. Zawsze sprawia mi to ogromną frajdę. Pozdrawiam!

Znakowanie polskich szlaków pozostawia wiele do życzenia, ale szlak szlakowi nie jest równy. Nam Harpaganom znaki do szczęścia nie są potrzebne, wystarczy dobra mapa. Wracając do Tatr Słowackich - pytanie było o NASZE szlaki, dlatego wymieniłem tylko Tatry Polskie. Z tymi niskimi cenami na Słowacji nie przesadzajmy. Parę lat temu różnice były ogromne, ale powoli ceny zaczynają się już wyrównywać. Pięć lat temu dojeżdżałem do granicy z pustym bakiem, żeby się do pełna zatankować u południowych sąsiadów, w lipcu 2003 było już odwrotnie.
Odnośnie maratonu KIERAT to rzeczywiście zainteresowanie jest duże i choć do imprezy prawie 3 miesiące, już niebawem chętni będą zapisywani na listę rezerwową, bo liczbę uczestników ze względu na ograniczoną pojemność kieszeni sponsorów i możliwości organizacyjne, zmuszeni byliśmy ograniczyć do 150. Być może część zgłoszonych osób zrezygnuje ze startu, bo trudno jest przewidzieć wszystkie okoliczności (chociażby terminy egzaminów) z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, ale i tak obawiam się, że wszystkich chętnych w tym roku nie będziemy w stanie przyjąć. Ale na razie zapisy trwają. Zdecydowanych serdecznie zapraszam.