Richard Strauss Kawaler srebrnej róży
Opera komiczna, której prapremiera odbyła się w 1911 roku w Dreźnie i szybko przyniosła dziełu ogromną popularność. Akcja rozgrywa się w Wiedniu około połowy XVIII wieku, w świecie arystokracji pełnym konwenansów, intryg i subtelnego humoru.
Fabuła koncentruje się na Marszałkowej, dojrzałej arystokratce, oraz jej młodym kochanku Oktawianie. Gdy baron Ochs planuje poślubić młodą Sophie Faninal, wybiera Oktawiana na ceremonialnego "kawalera srebrnej róży", który ma wręczyć narzeczonej symbol zaręczyn. Podczas tej uroczystości Oktawian i Sophie zakochują się w sobie, co uruchamia serię komicznych nieporozumień, przebieranek i intryg. Marszałkowa, świadoma przemijania czasu i różnicy wieku, z godnością rezygnuje z miłości, pozwalając młodym na szczęście.
Opera zachwyca bogactwem orkiestracji i melodyjnością, łącząc liryzm z humorem. Charakterystyczne są rozbudowane ansamble, zwłaszcza słynne trio finałowe, a także stylizacje walca, które nadają dziełu nostalgiczny, wiedeński koloryt. Kawaler srebrnej róży to refleksja nad miłością, czasem i dojrzewaniem, podana w lekkiej, pełnej wdzięku formie, która do dziś czyni operę jednym z najczęściej wystawianych dzieł Straussa.
Opera komiczna, której prapremiera odbyła się w 1911 roku w Dreźnie i szybko przyniosła dziełu ogromną popularność. Akcja rozgrywa się w Wiedniu około połowy XVIII wieku, w świecie arystokracji pełnym konwenansów, intryg i subtelnego humoru.
Fabuła koncentruje się na Marszałkowej, dojrzałej arystokratce, oraz jej młodym kochanku Oktawianie. Gdy baron Ochs planuje poślubić młodą Sophie Faninal, wybiera Oktawiana na ceremonialnego "kawalera srebrnej róży", który ma wręczyć narzeczonej symbol zaręczyn. Podczas tej uroczystości Oktawian i Sophie zakochują się w sobie, co uruchamia serię komicznych nieporozumień, przebieranek i intryg. Marszałkowa, świadoma przemijania czasu i różnicy wieku, z godnością rezygnuje z miłości, pozwalając młodym na szczęście.
Opera zachwyca bogactwem orkiestracji i melodyjnością, łącząc liryzm z humorem. Charakterystyczne są rozbudowane ansamble, zwłaszcza słynne trio finałowe, a także stylizacje walca, które nadają dziełu nostalgiczny, wiedeński koloryt. Kawaler srebrnej róży to refleksja nad miłością, czasem i dojrzewaniem, podana w lekkiej, pełnej wdzięku formie, która do dziś czyni operę jednym z najczęściej wystawianych dzieł Straussa.
Treść tworzona na podstawie materiałów prasowych organizatora.