William Szekspir
Otello. Wariacje na temat
Teatr im. Stefana Jaracza (Łódź, Polska)
Przekład: Stanisław Barańczak
Honorowe wyróżnienie w Konkursie na Najlepszą Inscenizację Dzieł Williama Szekspira
Agata Duda-Gracz rozbija strukturę Otella. W tytułowej scenie zamyka aktorów w piętrowych klatkach, w których katatonicznie powtarzają słowa odarte z sensów, wykonując gesty bez znaczenia. Tak naprawdę postaci przez całe przedstawienie mentalnie w tych klatkach pozostają, każdy uwikłany we własne namiętności - miłość, żądzę władzy, pychę, okrucieństwo, lęk, urażone ambicje, rozpacz, nienawiść... Ten mroczny, przygnębiający seans zabójczej zazdrości rozgrywa się w niezwykle plastycznej i efektownej czarno-czerwonej scenerii. Niesamowite pomysły scenograficzne tworzą ruchome obrazy oddające gęstniejące na scenie emocje. Kontrast między lalkowatą, infantylną Desdemoną w futrze z przytulanek a Otellem - starcem w kalesonach, odartym z resztek męskości, staje się na tym tle jeszcze dotkliwszy. Namacalnie czuje się nieuchronność tragedii w tym świecie, z którego nie ma ucieczki, dla którego nie ma nadziei i w którym nie ma niewinnych. Kolejny raz Szekspir okazuje się o wiele bardziej radykalny niż współczesna dramaturgia. Odsłania człowieka z tej strony, którą najbardziej chciałby ukryć - tam, gdzie okazuje się, że dla osiągnięcia celu nie przebiera się w środkach a moralność odkłada na bok. Prawda od czasów Szekspira do dziś aktualna i niezmienna.
Reżyseria, scenariusz i scenografia: Agata Duda-Gracz
Muzyka: Jakub Ostaszewski
Ruch sceniczny: Kamila Jankowska, Witold Jurewicz
Reżyseria światła: Piotr Pawlik
Obsada:
Otello - Andrzej Wichrowski
Desdemona - Justyna Wasilewska (PWSFTViT)
Iago - Marek Kałużyński
Cassio - Sambor Czarnota
Lodovico - Marek Nędza (PWSFTViT)
Gratiano - Radosław Osypiuk
Emilia - Izabela Noszczyk
Bianka - Dorota Kiełkowicz
Rodrigo - Michał Staszczak
Montano - Mariusz Witkowski
Brabantio - Henryk Staszewski
Doża - ***
Recenzje:
"Każda z [postaci Otella] ma swoją opowieść, zamkniętą w pojedynczym słowie, w strzępie pozbawionym kontekstu i znaczenia - ale bardzo tego znaczenia i słuchacza spragnionym.
Duda-Gracz z tej kolekcji jednostkowych dramatów wybiera kilka, pozwala im wybrzmieć, inne czyniąc ich tłem".
"Ruch znaczeń spowodowany ruchem przestrzeni jest największą wartością tego spektaklu. Zderzenie świeżości Desdemony z ciałem starego Otella, odartego nie tylko z symboli władzy, ale jakby z męskości, wstrząsa o wiele mocniej niż słowa włożone w ich usta", Monika Żółkoś, "Poza słowami"
Otello. Wariacje na temat
Teatr im. Stefana Jaracza (Łódź, Polska)
Przekład: Stanisław Barańczak
Honorowe wyróżnienie w Konkursie na Najlepszą Inscenizację Dzieł Williama Szekspira
Agata Duda-Gracz rozbija strukturę Otella. W tytułowej scenie zamyka aktorów w piętrowych klatkach, w których katatonicznie powtarzają słowa odarte z sensów, wykonując gesty bez znaczenia. Tak naprawdę postaci przez całe przedstawienie mentalnie w tych klatkach pozostają, każdy uwikłany we własne namiętności - miłość, żądzę władzy, pychę, okrucieństwo, lęk, urażone ambicje, rozpacz, nienawiść... Ten mroczny, przygnębiający seans zabójczej zazdrości rozgrywa się w niezwykle plastycznej i efektownej czarno-czerwonej scenerii. Niesamowite pomysły scenograficzne tworzą ruchome obrazy oddające gęstniejące na scenie emocje. Kontrast między lalkowatą, infantylną Desdemoną w futrze z przytulanek a Otellem - starcem w kalesonach, odartym z resztek męskości, staje się na tym tle jeszcze dotkliwszy. Namacalnie czuje się nieuchronność tragedii w tym świecie, z którego nie ma ucieczki, dla którego nie ma nadziei i w którym nie ma niewinnych. Kolejny raz Szekspir okazuje się o wiele bardziej radykalny niż współczesna dramaturgia. Odsłania człowieka z tej strony, którą najbardziej chciałby ukryć - tam, gdzie okazuje się, że dla osiągnięcia celu nie przebiera się w środkach a moralność odkłada na bok. Prawda od czasów Szekspira do dziś aktualna i niezmienna.
Reżyseria, scenariusz i scenografia: Agata Duda-Gracz
Muzyka: Jakub Ostaszewski
Ruch sceniczny: Kamila Jankowska, Witold Jurewicz
Reżyseria światła: Piotr Pawlik
Obsada:
Otello - Andrzej Wichrowski
Desdemona - Justyna Wasilewska (PWSFTViT)
Iago - Marek Kałużyński
Cassio - Sambor Czarnota
Lodovico - Marek Nędza (PWSFTViT)
Gratiano - Radosław Osypiuk
Emilia - Izabela Noszczyk
Bianka - Dorota Kiełkowicz
Rodrigo - Michał Staszczak
Montano - Mariusz Witkowski
Brabantio - Henryk Staszewski
Doża - ***
Recenzje:
"Każda z [postaci Otella] ma swoją opowieść, zamkniętą w pojedynczym słowie, w strzępie pozbawionym kontekstu i znaczenia - ale bardzo tego znaczenia i słuchacza spragnionym.
Duda-Gracz z tej kolekcji jednostkowych dramatów wybiera kilka, pozwala im wybrzmieć, inne czyniąc ich tłem".
"Ruch znaczeń spowodowany ruchem przestrzeni jest największą wartością tego spektaklu. Zderzenie świeżości Desdemony z ciałem starego Otella, odartego nie tylko z symboli władzy, ale jakby z męskości, wstrząsa o wiele mocniej niż słowa włożone w ich usta", Monika Żółkoś, "Poza słowami"
Treść tworzona na podstawie materiałów prasowych organizatora.