Aktualnie brak w repertuarze trójmiejskich teatrów

Sen nocy letniej - spektakl gościnny

spektakl dramatyczny
kasy:
58 301-13-28
wystawia:
Gdański Teatr Szekspirowski
czas trwania:
2 godz. 50 min.
w ramach wydarzenia:
22. Festiwal Szekspirowski

Uwaga! spektakl zawiera kontrowersyjne treści lub/i słowa niecenzuralne

Theater Freiburg, Niemcy
Sen nocy letniej

I tak oto podczas tej letniej nocy zacierają się granice między ludźmi, zwierzętami i istotami
z bajek. Króluje namiętność i pożądanie, a nieskończona miłość nagle przechodzi w śmiertelną nienawiść, po to by ostatecznie znów stać się w najprawdziwszą miłością. Szekspirowski Sen nocy letniej jest niczym potężne miłosne upojenie, emocjonalny koszmar, a jednocześnie piękne senne marzenie, w którymi nic nie jest takim, jakim mogłoby się wydawać. Mocny, obrazowy styl reżyserski połączony z niesamowicie cielesną grą aktorską zalicza Marciniak do grona najważniejszych i najbardziej charakterystycznych współczesnych reżyserek.

"Precyzyjnym jest każdy gest, każdy dźwięk oglądanych postaci. Aktorzy pozwalają w pełni rozbrzmieć bogatemu Szekspirowskiemu językowi, jednocześnie celując w znaczeniowe sedno. Wykreowanie wyluzowanego, chwilami krzykliwego, stylu porozumiewania się na scenie, który we współczesnym teatrze jest często forsowany na siłę, przychodzi odtwórcom niezwykle lekko, jakby mimochodem. Tekst okraszony żargonem i wtrętami z artystycznych manifestów tworzy z Szekspirem gładką jedność. Wyłania się spójne dzieło, na które składają się język, światło i scenografia (Katarzyna Borkowska), a znaki przestankowe stanowi muzyka (Janek Duszyński)" - Siegbert Kopp, Südkurier, 08.01.2018

"Jest tu co prawda wiele nagości i ciemnych żądz, a czarodziejski las Szekspira mieni się bogactwem kolorów i odcieni jak niegdyś u Maxa Reinhardta, ale nie chodzi tu o dzikie, zwierzęce czy wręcz pornograficzne wybryki. To renesansowy obraz pełen gracji, piękna
i poskromionej namiętności, wzbogacony dużą ilością muzyki, pantomimy, teatru tańca, uzupełniany rymowanym tekstem. Kostiumy i scenografia Katarzyny Borkowskiej są niczym sen: Po wymalowanym, idealnym krajobrazie pływają trzy wielkie muszle, które raz zamknięte niczym ostrygi, raz otwarte jak miłosne łoże, służą za miejsce seksualnych pobłądzeń. - Martin Halter, Frankfurter Allgemeine Zeitung, 08.01.2018

Reżyseria: Ewelina Marciniak
Scenografia, kostiumy, projekty: Katarzyna Borkowska
Muzyka: Janek Duszyński
Światła: Michael Philipp
Dźwięk: Julien Guiffes
Choreografia: Izabela Chlewinska
Dramaturgia: Magda Kyprjanowicz, Michael Billenkamp

Obsada:
Henry Meyer (Oberon, Tezeusz), Janna Horstmann (Tytania, Hipolita), Laura Angelina Palacios (Helena), Rosa Thormeyer (Hermia), Dominik Paul Weber (Lizander), Thieß Brammer (Demetriusz), Lukas Hupfeld (Mikołaj Podszewka), Anja Schweitzer (Puk), Angela Falkenhan (Framuga, Lew), Moritz Peschke (Franciszek Piszczała, Tyzbe), Michael Schmitter (Egeusz, Ignacy Chudzina, Światło Księżyca), Timo Stegmüller (muzyka na żywo).

Recenzja Trojmiasto.pl