Tristis diabolus. Koncert performatywny

Tristis Diabolus jest muzyczno-słowną opowieścią, w której Szamburski, wsparty niezwykłymi tekstami Marcina Wichy, dotyka kulturowego fenomenu diabła, czorta i biesa. Teksty te, dziś nabierające dodatkowego znaczenia, pozostają wyjątkowym świadectwem wrażliwości i talentu ich autora, którego tak niedawno pożegnaliśmy.

Niezależnie od tego, czy obchodzisz Zaduszki, Samhain, Halloween, Dia de los Muertos czy jeszcze coś innego, 31 października odwiedź Sopotekę, by zanurzyć się w immersyjnym klimacie muzyczno-lirycznego monodramu (nazywanego też koncertem performatywnym) i zapoznać się nie tylko z muzyką jednego z najbardziej znanych kompozytorów, klarnecistów i improwizatorów w kraju, ale również z ostatnimi tekstami Marcina Wichy, które napisał specjalnie do tego spektaklu.

muzyka alternatywna - koncerty w Trójmieście
To trzecia solowa realizacja Pawła Szamburskiego po Ceratitis Capitata (debiutancki album poświęcony muzyce liturgicznej basenu Morza Śródziemnego) oraz Uroboros (poświęcony obrzędom przejścia).

W formie swoistego monodramu, czarownych gawęd, bajań i przyśpiewek Paweł Szamburski bada cienkie linie wyznaczające granice dobra i zła. Próbuje poznać i odciążyć pradawną postać Diabła, zdejmując z niego odwieczne, kulturowe brzemię. Momentami stara się w niego wcielić, wesprzeć, współodczuwać lub utożsamić. Wszystko odbywa się w spójnej narracji, którą wyznaczają kolejne utwory Wichy. Spoglądamy zatem na Diabła w wielu odcieniach, na jego symboliczne narodziny i żywot, na jego odwieczne z człowiekiem porachunki, aby w końcu dostrzec w nim ofiarę czy wręcz trawestację Chrystusa frasobliwego, który dźwiga ciężar grzechów wszelkich i jest już tym zwyczajnie zmęczony i smutny.

Paweł Szamburski kompozytor, improwizator, współzałożyciel jednego z najbardziej rozpoznawalnych niezależnych wydawnictw muzycznych w Polsce Lado ABC. Od ponad 25 lat aktywnie działa na polskiej i międzynarodowej scenie muzycznej. Realizuje festiwale, koncerty, warsztaty edukacyjne aktywnie przyczyniając się do promocji i upowszechniania nowej muzyki. Związany z wieloma składami, m.in.: Tupika, Cukunft, Horny Trees, Sza/Za i Bastarda. Tworzy muzykę dla filmu, kina niemego, teatru, tańca współczesnego. Najczęściej wykorzystuje klarnet, głos oraz elektronikę.

Marcin Wicha grafik, rysownik, felietonista, pisarz. Autor książek dla dorosłych i dla dzieci. Projektował okładki (m.in. Literatury na Świecie), plakaty i znaki graficzne. Przez kilka lat publikował cotygodniowe rysunkowe komentarze w Tygodniku Powszechnym. Teksty publikował m.in. w Autoportrecie, Literaturze na Świecie i Tygodniku Powszechnym. Współpracował z Gazetą Wyborczą i miesięcznikiem Charaktery. Eseistyczny debiut Wichy, Jak przestałem kochać design, szybko zdobył dużą popularność dzięki przejrzystemu językowi autora i jego umiejętności najpierw dostrzeżenia, a potem uważnego opisania szczegółów i drobnych zdarzeń. Za swoją drugą książkę, Rzeczy, których nie wyrzuciłem, Marcin Wicha został laureatem 22. Nagrody Literackiej Nike w 2018 roku, a jednocześnie wygrał plebiscyt czytelników; jak również nieco wcześniej otrzymał Paszport Polityki. W kwietniu 2021 roku nakładem wydawnictwa Karakter ukazała się książka Kierunek zwiedzania. Wicha postanowił przyjrzeć się w niej Kazimierzowi Malewiczowi. Nie stworzył jednak klasycznej biografii ani powieści historycznej zamiast tego postanowił napisać oprowadzanie po wymyślonej wystawie Malewicza. Z kolei Nic drobniej nie będzie, książka Wichy z 2022 roku, to zbiór felietonów publikowanych na łamach Pisma i uzupełnione o premierowe teksty. Pisząc z humorem o sprawach bieżących, zwracał uwagę na rzeczy najdrobniejsze, dziejące się przy okazji, a opowiadające o kondycji człowieka, jego lękach, wielkiej historii. W Gościnnych występach (2024) zabierał czytelnika na spacer po warszawskim Grochowie i Dessau, pisał o związku typografii z rewolucją, swoich porażkach i zabawnych sytuacjach, które mu się przydarzyły.