Wystawa "Fenomen Falowca"

Fenomen Falowca - geneza i recepcja ikony gdańskiej architektury. Gdy zaczęto je budować, wzbudzały duże zainteresowanie - określano je jako chlubę gdańskiego budownictwa. Falowce były, obok Żurawia czy katedry w Oliwie, obowiązkowym punktem na trasie wycieczek we wszystkich przewodnikach.. Z czasem falowce zaczęły cieszyć się złą sławą. Tak jak inne "blokowiska", a właściwie całe polskie społeczeństwo, zostały dotknięte kryzysem ekonomicznym, który przybrał na sile w latach 80. i 90. XX wieku. Od tego czasu jednak dużo się zmieniło, budynki są remontowane, a mieszkania w nich stały się pożądanym adresem. Falowce położone są w dobrze skomunikowanej dzielnicy, a niezwykłym atutem jest sąsiedztwo piaszczystej plaży i morza.

Frapująca forma powyginanych falowców sprawia, że nie można przejść obok nich obojętnie. Budynek został sportretowany lub stał się inspiracją dla artystów i twórców różnych dyscyplin.
Falowce inspirują również młodych ludzi, którzy wykorzystują budynek jako intrygujące tło w mediach społecznościowych. Jak napisała o falowcu pisarka i artystka, Salcia Hałas:

"...uważam, że jest piękny, tyle że w niezbyt subtelny sposób. Oraz porażający ogromem. Jak gotycka katedra, tylko w poprzek".

Wystawa pozwoli zrozumieć fascynację nietypowymi budynkami mieszkalnymi poprzez wskazanie ich genezy i recepcji wśród współczesnych artystów i twórców. Warto przypomnieć, że mogły w ogóle nie powstać - ich miejsce mógł zająć rząd wieżowców. Głównemu projektantowi udało się utrzymać założenia pierwotnej koncepcji, musiał pójść jednak na ustępstwa (odrzucono bowiem dwie pierwsze wersje budynków). Pierwsza zakładała budowę obiektu o bardzo urozmaiconej bryle ze zróżnicowaną wysokością - od dwóch do dwunastu pięter. Druga wersja doczekała się opracowania projektowego, przewidziano w nim kryte, podwieszane galerie, jednak pomysł ten również przepadł jako zbyt kosztowny. Falowce, które dziś podziwiamy, są więc trzecim z proponowanych wariantów.

Gdańska Galeria Miejska 2
ul. Powroźnicza 13/15

Kurator: Klaudiusz Grabowski
Współpraca: Katarzyna Wróblewska