„Otello” - Münchner Kammerspiele, Niemcy
„Otello” – tragedia o wojnie i miłości zinterpretowana na nowo przez światowej sławy reżysera, współtwórcę „nowej fali flamandzkiej”, Luka Percevala. Jedną z głównych postaci w tym spektaklu gra gwiazda niemieckiego kina Julia Jentsch, laureatka Złotego Niedźwiedzia za tytułową rolę w filmie „Sophie Scholl - ostatnie dni”.
Spektakl przenika nieznośny, cyniczny ton seksizmu, rasizmu i zniszczenia, unosi się lodowata, wybuchowa atmosfera agresji. I nagle wśród tego wszystkiego eksploduje bomba innego rodzaju: miłość między Desdemoną a Otellem. Inscenizacja Percevala jest minimalistyczna: „dwa (...) ‘kopulujące’ fortepiany samotnie wypełniają przestrzeń czarnej sceny. (...) Nad czarnym fortepianem pochyla się postać, gra i krzyczy, jęczy i uskarża się. To, czego zapowiedzią jest improwizacja pianisty jazzowego Jensa Thomasa, jego malowniczy muzyczny komentarz, rozwija następnie tekst Otella.”. Oglądamy tu teatr wybujały, a jednocześnie obłędny, groźny i ciemny. Pokazuje człowieka nagiego - jedynie z jego obsesjami - pięknymi, ale przede wszystkim strasznymi, powodującymi zatrute relacje.
Impreza w ramach X Festiwalu Szekspirowskiego
Treść tworzona na podstawie materiałów prasowych organizatora
Portal trojmiasto.pl nie odpowida za zmiany w obsadzie spektaklu. Aktualna obsada na stronie organizatora.
„Otello” – tragedia o wojnie i miłości zinterpretowana na nowo przez światowej sławy reżysera, współtwórcę „nowej fali flamandzkiej”, Luka Percevala. Jedną z głównych postaci w tym spektaklu gra gwiazda niemieckiego kina Julia Jentsch, laureatka Złotego Niedźwiedzia za tytułową rolę w filmie „Sophie Scholl - ostatnie dni”.
Spektakl przenika nieznośny, cyniczny ton seksizmu, rasizmu i zniszczenia, unosi się lodowata, wybuchowa atmosfera agresji. I nagle wśród tego wszystkiego eksploduje bomba innego rodzaju: miłość między Desdemoną a Otellem. Inscenizacja Percevala jest minimalistyczna: „dwa (...) ‘kopulujące’ fortepiany samotnie wypełniają przestrzeń czarnej sceny. (...) Nad czarnym fortepianem pochyla się postać, gra i krzyczy, jęczy i uskarża się. To, czego zapowiedzią jest improwizacja pianisty jazzowego Jensa Thomasa, jego malowniczy muzyczny komentarz, rozwija następnie tekst Otella.”. Oglądamy tu teatr wybujały, a jednocześnie obłędny, groźny i ciemny. Pokazuje człowieka nagiego - jedynie z jego obsesjami - pięknymi, ale przede wszystkim strasznymi, powodującymi zatrute relacje.
Impreza w ramach X Festiwalu Szekspirowskiego
Treść tworzona na podstawie materiałów prasowych organizatora
Portal trojmiasto.pl nie odpowida za zmiany w obsadzie spektaklu. Aktualna obsada na stronie organizatora.