"...rzecz o nadziei narodzin"

Teatr niezależny Maszoperia zaprasza 13 grudnia 2009r. o godz. 19.30 do Franciszkańskiego Centrum Kultury w Gdyni ul. Ujejskiego 40 /kościół dolny Św. Antoniego/ na seans teatralny pt. "...rzecz o nadziei narodzin" nawiązujący również do tragicznych wspomnień gdyńskiego Grudnia 1970 roku.

Widowisko oparte jest o technikę teatru lalek. Lalek - kukieł wielkości człowieka, a właściwie manekinów tworzonych i animowanych przez wykonawcę w trakcie przedstawienia, będącego kolażem sekwencji i obrazów. Spektakl ten - w swej formie - to przede wszystkim reminiscencje z wieloletniej działalności autora (teatr, malarstwo, poezja), ale również nawiązanie - poprzez własne doświadczenia i poszukiwania - do literatury i dramatu (B. Schulz, M. Maeterlinck). To rzecz o nadziei narodzin człowieka dla życia i śmierci, dla siebie i drugiego człowieka, dla sztuki, dla teatru. To rzecz o nadziei narodzin z samotności wśród siebie i ludzi; samotności, którą tak bezwzględnie demaskują tu tworzone figury-demony, pozostające do końca obojętne na nasze próby porozumienia, nawet za cenę kolejnej zagłady. Świat to historia życia i śmierci. Wykonawca tego seansu teatralnego "gra" tylko swoją Obecność. Obecność, która pozostając jedynie rolą... manekina, jest także, a może przede wszystkim nadzieją. Nadzieją wspólności teatru i życia, wspólności aktora i widza.

Nie jest to konwencjonalny spektakl, to raczej próba teatru, ciągłe przymierzanie się do jego stworzenia. Zostajemy zaproszeni do swoistego laboratorium na świadków rekonstruowania rzeczywistości po jakimś kataklizmie. Forma i materia widowiska, sposób oraz warunki realizacji, ze szczególna siłą ujawniają - niezależnie od zawartych treści - stosunek jego twórcy do otaczającej go rzeczywistości życia i współczesnego teatru; postawę pełną ironii i współczucia, szyderstwa i... fascynacji. Specyfika tego teatru polegająca m.in. na prezentacji dzieł niejako "na surowo" i "w procesie" powoduje, że i tym razem to jedynie wieczne oczekiwanie na właściwy spektakl, oczekiwanie, w którym być może objawia się...
pełnia teatru.