szczegóły wkrótce
Teatr Muzyczny w Gdyni im. D. Baduszkowej i Performance Marketing Group w porozumieniu z Cameron Mackintosh Ltd. oraz Music Theatre International zaprasza na musical Clarka Petersa z największymi przebojami Louisa Jordana:Pięciu Braci MoePremiera 9 styczeń 2005Muzyka - Louis JordanLibretto - Clark PetersPrzekład - Roman i Aleksander KołakowscyReżyseria - Olaf LubaszenkoKierownictwo muzyczne - Dariusz RóżankiewiczAranżacja i współpraca muzyczna - Krzysztof HerdzinChoreografia - Marek PałuckiAsystent choreografa - Agnieszka BrańskaPrzygotowanie wokalne - Tomasz Filipczak, Agnieszka SzydłowskaScenografia - Marek ChowaniecKostiumy - Joanna MachaObsada:Nomax - Jakub KornackiNo Moe - Tomasz Steciuk / Jerzy MichalskiBig Moe - Michał Milowicz / Tomasz WięcekLittle Moe - Wojciech Dmochowski / Adam Krylik / Tomasz Bacajewski / Grzegorz DudaEat Moe - Rafał Ostrowski Four Eyed Moe - Robert Rozmus / Jakub Szydłowski / Tomasz BacajewskiPomysł musicalu "Pięciu Braci Moe" wywodzi się z numeru kabaretowego po tytułem Five Guys Named Moe, który po raz pierwszy wykonano w Crucible w Sheffield pięć lat przed premierą londyńską. Entuzjastyczne przyjęcie, z jakim się spotkał, zachęciło twórcę widowiska, Clarka Petersa, do zapoznania się z muzyką i życiem Louisa Jordana. Po przejrzeniu katalogu przebojów Jordana, Peters zdał sobie sprawę, że piosenki idealnie nadawały się do przeniesienia na deski teatru, gdyż często zawierały po prostu gotową opowieść. Peters postanowił skupić się na stworzeniu inscenizacji, w której można by połączyć muzykę Jordana, udział widowni, improwizację aktorów i czysta rozrywkę. Po raz pierwszy koncepcja ta została zaprezentowana w spektaklu Ma Rainey's Black Bottom, w którym Peters pojawił się w National Theatre. Pierwsza pełna inscenizacja miała miejsce w londyńskim The Theatre Royal Stratford East, gdzie spotkała się z ciepłym przyjęciem publiczności i gdzie zobaczył ją producent Cameron Mackintosh. Mackintosh przeniósł przedstawienie na West End w grudniu
SIOSTRUNIE (NUNSENSE)Muzyka i libretto Dan GogginPolska wersja libretta Janusz Delfopracowanie Andrzej OzgaPolskie wersje piosenek Andrzej OzgaReżyseria – Andrzej Ozga, Sebastian GonciarzChoreografia - Sebastian GonciarzScenografia – Julia SkrzyneckaKierownictwo muzyczne – Elżbieta DeputatPrzygotowanie wokalne – Agnieszka SzydłowskaAsystent reżysera – Ewa GierlińskaObsada: Przełożona Regina (Matka Przełożona) Anna AndrzejewskaMary Leo (Nowicjuszka) Aleksandra MellerRoberta Anna (Katechetka) Dorota KowalewskaMary Hubert (Opiekunka nowicjatu) Grażyna DrejskaAmnezja (Chodzące nieszczęście) Ewa GierlińskaSIOSTRUNIE to kameralny musical dla pięciu aktorek. Konwencja teatru w teatrze (mówiąc ściślej – estrady, bądź kabaretu w teatrze) pozwala na wystawianie go praktycznie w każdym wnętrzu z elementami umownej scenografii.Bohaterkami absurdalnej sztuki Goggin’a jest pięć zakonnic, które pragnąc zebrać pieniądze na pochówek współ - siostrzyczek (wszystko z winy Siostry Julii – kucharki, z zapałem eksperymentującej z kuchnią francuską), zdecydowały się wystąpić przed nami – widzami w zaimprowizowanym show. Będą więc, tańczyć śpiewać i nawiązując bliski kontakt z widownią opowiadać nam o codzienności konwentu, o swoich pasjach, wyborach drogi życiowej... itp. Będą mówić o tym chwilami serio, ale zwykle z przymrużeniem oka, doskonale zdając sobie sprawę z tego, co „boskie”, a co „cesarskie”.Trzeba podkreślić, że choć musical Goggina przesycony jest czarnym, a czasem nawet przaśnym humorem, nie ma w nim cienia złośliwości ani agresywnego antyklerykalizmu. Widz znajdzie w nim wiele treści głęboko ludzkich. Ba, nawet wzruszających swym specyficznym (choć wyzbytym z dewocji) żarem wyznań religijnych. Każda z zakonnic wnosi na scenę – estradę temat swojego życia. Odniesienie do słynnego musicalu Chorus Line nie jest tu przypadkowe, będąc jednym z licznych elementów pastiszu w tym spektaklu.
OPOWIEŚĆ O ŻYCIU „PARYSKIEGO WRÓBELKA” -NAJPOPULARNIEJSZEJ FRANCUSKIEJ PIEŚNIARKI I NIEZWYKŁEJ KOBIETY!Pam Gems - PIAFReżyseria i choreografia: Jan SzurmiejScenografia: Sabina BiczOpracowanie muzyczne: Andrzej ZaryckiW roli tytułowej: Dorota LulkaLegenda francuskiej piosenki. Niezwykła kobieta i niezwykły głos. Jej biografiai twórczość fascynują do dziś nie tylko Francuzów. Jej życie pełne było porażeki sukcesów, awantur, nieszczęśliwej miłości i rozczarowań. Urodzona i wychowana w rynsztoku dotarła na sam szczyt, a drobną posturą i silnym głosem urzekała wszystkich. Dziś miałaby 88 lat, ale zmarła zbyt wcześnie, pozostawiając po sobie nie tylko wspaniałe piosenki, ale i wiarę, że wszystko jest możliwe...O niej jest ten spektakl, i o jej niesamowitym życiu.Spektakl trwa 2 godziny 30 minut, z jedną przerwąSPECJALNY POKAZ PRZEDPREMIEROWY 11 I 12 CZERWCA 2005 R. GODZ. 19.00 SERDECZNIE ZAPRASZAMY. INFORMACJI UDZIELA: BIURO PROMOCJI I IMPRESARIATU: 621-02-26
Iwan Wyrypajew „Tlen” „Kisłorod”przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowskawystępują: Małgorzata Oracz i Michał Kowalskireżyseria: Agnieszka Olsten, muzyka FISZ i Emade, scenografia Teodor Sobczakprapremiera 18 października 2003 roku w Teatrze MalarniaSpecjalny patronat medialny „Aktivist”„Tlen”, ostatnia sztuka Wyrypajewa (napisana metodą rapowaną), jest protestem przeciwko ordynarności, martwocie i stęchliznie codziennego życia. Tegoroczny Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Kontakt” przyniósł główną nagrodę przedstawieniu „Tlen” Teatru.doc z Moskwy w reżyserii Iwana Wyrypajewa.[...] pilot samolotu wbijającego się w wieżowiec WTC i nowojorski strażak duszący się w dymie gigantycznego pożaru wzniecionego przez eksplozję mają jeden i ten sam cel. Obaj szukają tlenu – jeden, by nie udusił go dym; drugi, by nie udusiła go niesprawiedliwość rządząca światem.Krzysztof Kopka „Dialog”Wyrypajew stawia trudną do zaakceptowania tezę, że w tak szalonym świecie, gdzie wszystkie wartości zostały wywrócone do góry nogami, nie ma już autorytetów i jedyne co nam zostaje to nasze sumienie.Beata Czechowska-Derkacz „Głos Wybrzeża” [foto1] [foto2] [foto3]