Test Smaku: Winne Grono ma potencjał

5 października 2016 (artykuł sprzed 4 lat)
Beata Testsmaku
Najnowszy artukuł na ten temat

Test Smaku: niebanalne i smaczne Dwie Zmiany

W kolejnym odcinku cyklu Test Smaku odwiedzamy restaurację Winne Grono w Gdańsku. Ostatnio pisaliśmy o gdyńskiej restauracji Mondo di Vinegre. Za dwa tygodnie, w środę, opiszemy Dwie Zmiany w Sopocie (już tam byliśmy). Nasze recenzje są subiektywne i szczere - wszystkie restauracje odwiedzamy anonimowo, bez zapowiedzi i na własny koszt.



Winne Grono to miejsce dla tych, którzy lubią uciec od gwaru i tłumów. Lokal mieści się w zacisznym miejscu przy ul. Mikołaja Kopernika 17a zobacz na mapie Gdańska w Gdańsku. To niepozorny budynek, który raczej nie zachęca do tego, aby przekroczyć próg. Jednak nie należy oceniać książki po okładce. Trzeba wejść do środka i zapoznać się z tutejszą ofertą. Tak też zrobiliśmy, i to dwukrotnie.

Wnętrze zaaranżowano bardzo prosto, bez wymyślnych, designerskich gadżetów. Białe krzesła, szare ściany, a na nich kilka dużych zdjęć, brązowe obrusy na stołach i regał z winami ustawiony naprzeciwko wejścia. Świetnym rozwiązaniem w pogodne dni jest obszerny taras, który niestety szpecą parasole koncernu dostarczającego napoje. Jest to restauracja przyjazna rodzinom z dziećmi. Wydzielono sporą przestrzeń i zorganizowano imponujący kącik, w którym nie brakuje przeróżnych zabawek.
 
Już po pierwszym rzucie oka na kartę można dostrzec zamiłowanie właściciela do kuchni francuskiej i polskiej. Umiejętnie połączono te dwie kulinarne tradycje i stworzono całkiem ciekawe propozycje. Od poniedziałku do piątku w godzinach 13-17:30 do dyspozycji jest również tak zwane "menu bistro" - głównie naleśniki i zapiekane kanapki. Wybór jest dość spory. Są przystawki, zupy, makarony, kilka dań mięsnych, rybnych, specjalne dania dla dzieci. Imponująca jest karta win, wśród których królują oczywiście wina francuskie.

Zamówiliśmy:
- zupę rybną (19 zł);
- krewetki królewskie (19 zł);
- polędwicę wieprzową sous-vide (29 zł);
- domowe frytki (4 zł);
- pierś z indyka sous vide (29 zł);
- nogę z kaczki (39 zł);
- croque madame (14 zł);
- fondant z orzechami laskowymi (16 zł);
- wino (15 zł/0,25 l).

Zaczęliśmy od zupy rybnej, którą przygotowano według francuskiego przepisu. Zupa była kremowa, dość gęsta, z delikatnym posmakiem ryby i ze zdecydowanym, wyrazistym smakiem pomidorów. Podano do niej starty ser gruyère, dzięki niemu potrawa nabrała orzechowych, interesujących nut. Drugim dodatkiem był klasyczny sos rouillé, prowansalski paprykowy majonez. To tradycyjny, a wręcz konieczny dodatek do tego typu zup. Całość sycąca, rozgrzewająca i godna polecenia.

Często jadam krewetki w przeróżnych wariacjach, dlatego byłam ciekawa, jakie francuskie wpływy odnajdę w tutejszej wersji. Krewetki królewskie, które mi podano, mogę śmiało zaliczyć do udanych. Miękkie, nieprzesuszone, a do tego winno-maślany sos z chilli, czosnkiem i pietruszką. Tak, ten sos to bez dwóch zdań mój faworyt. Aksamitny, esencjonalny i aromatyczny.

Polędwiczki wieprzowe przygotowano metodą sous vide, ale niestety po podgrzaniu mięso straciło pożądaną soczystość i miękkość. Dodatki do mięsa były dość udane i niebanalne. Smaczna, ugotowana w punkt kasza jaglana. Cierpko-słodki rabarbar na winie dodał całości wyrazistości. Rukiew wodna i rzodkiewka to składniki, dzięki którym uatrakcyjniono ogólne wrażenia. Wizualnie danie prezentowało się naprawdę dobrze. Bardzo pozytywny stosunek jakości do ceny.

Pierś z indyka sous vide była niestety - podobnie jak polędwiczki - przeciągnięta i przez to niezbyt soczysta. Pyszne były za to słodkie, odpowiednio przygotowane marchewki oraz podpiekane ziemniaki. Puree z groszku gęste, dobrze przetarte, aksamitne i delikatnie doprawione. Marynowana rzodkiewka ciekawie przełamała subtelne smaki.

Skosztowaliśmy również nogi z kaczki barbarie. To dość popularna ostatnio w gastronomii rasa charakteryzująca się chudszym mięsem. Dzięki konfitowaniu mięso zyskało odpowiednią kruchość i przyjemny aromat. Bez problemu odchodziło od kości. Trzeba pochwalić świetnie dobrane dodatki. Miękkie kopytka podsmażane na maśle, przyjemną młodą kapustę z boczkiem, a do tego delikatny jagodowy sos, który ciekawie połączył wszystkie smaki i aromaty. To z pewnością najlepsze danie, jakie zamówiliśmy w tym lokalu.

Croque madame w tutejszym wykonaniu to rozczarowujące doznanie. Zdecydowanie zabrakło aksamitnego sosu beszamelowego, przez co kanapka była po prostu sucha i zbliżona smakiem do zwykłego tosta z szynką i serem. Jedliśmy o wiele lepsze wersje tego francuskiego specjału. Warto popracować nad tą recepturą.
 
Domowe frytki faktycznie nie pochodziły z paczki, więc gromkie brawa, że w końcu znalazła się restauracja, w której komuś się chciało obrać ziemniaki, pokroić je i usmażyć. Wiem: banalne, ale ta "skomplikowana filozofia" jest obca w wielu trójmiejskich lokalach.

Podsumowaliśmy naszą wizytę czekoladowym fondantem, który - jak wiadomo - jest wyzwaniem i dobrym sprawdzianem dla kucharzy. Chwila nieuwagi i nie do końca wysokiej jakości składniki prowadzą do niezbyt udanych wrażeń smakowych. W Winnym Gronie było dość dobrze, ale bez zachwytów.
 
Winne Grono to oddalony od centrum lokalik z potencjałem. Usytuowanie poza głównymi szlakami spacerowymi wymusza trzymanie lepszego poziomu kuchni. Można zjeść tutaj dość smacznie, bez wydawania kroci, a okazała kolekcja win w dobrych cenach świetnie sprawdzi się na dłuższe wieczory ze znajomymi. Duży plus za to, że zamawiając trunki na miejscu nie żąda się korkowego. Miłośnicy niezbyt skomplikowanej kuchni i dobrego wina będą zadowoleni. Kilka rzeczy do poprawki i będzie naprawdę świetnie.

Ocena: 4

Cykl "Test Smaku" powstaje we współpracy z serwisem testsmaku.pl. Odwiedzając restauracje, bez zapowiedzi i na własny koszt, chcemy prezentować szczere spojrzenie na trójmiejską gastronomię. Doradzimy, gdzie warto się wybrać, a które miejsca omijać. Nowa recenzja co drugą środę!

Beata Testsmaku