Przypadkowo, komentując zupełnie niezwiązany tekst, przypomniał mi się film "Brazil"
Po raz pierwszy oglądałem go dobrze ponad 20 lat temu, nie wiedząc o nim nic (poza tym, że zrobiła go ekipa od Monthy Pyhona).
Początkowo potraktowałem go jako komedię w stylu ZAZ - ale im dłużej trwał, tym bardziej mózg mi się lasował.
W efekcie, pod koniec, marzyłem aby się wreszcie skończył, bo więcej mój mózg nie zniesie :)
Póżniej oglądałem go jeszcze wielokrotnie. Odkrywał on wówczas przede mną swą Shrekowską cebulowość :)
Nigdy mi się nie znudził.
Jest ponadczasowy. Genialnie pasował do prylu - ale i świetnie odnajduje się teraz. A w przeciwieństwie do ekranizacji "1984" - nie jest nudnawy.

Ciekaw jestem Waszych opinii.

W mojej ocenie "BRAZIL", to dzieło filmowe podobne do psychodelicznego obrazu, którego sens i przekaz zna tylko jego autor. Ja również oglądałem ten film wielokrotnie, a że połowa lat 80-tych to czas intelektualnego buntu młodych ludzi, epatowałem się jego klimatem i doszukiwałem "dążności człowieka do wolności"; gdy dojrzałem, dałem sobie spokój, czując że Gilliam stworzył dzieło przebiegle, zmuszając widza do analizy, wiedząc że widz guano zrozumie.

Tu przypomina mi się pewien obraz, namalowany przez pewnego trójmieskiego artystę, obecnie szanowanego wykładowcę ASP (nazwisko pominę). Byłem świadkiem, gdy ten obraz powstawał w oparach Vistuli, niedzielnego porannego kaca; nie było w nim ukrytego przekazu:) Gdy w końcu obraz znalazł się na wernisażu, dwie młode intelektualistki, stojąc przed obrazem, podziwiały jego "głębię" i ukryte znaczenia...my, z artystą, siedzieliśmy na sofie popijając wino i śmieliśmy się do łez, widząc ich bezprzedmiotową ekscytację.

Także stawiam tezę, że z filmem BRAZIL było podobnie - Gilliam miał niezłą bekę, gdy Sadyl (i ja również), próbował poszukiwać przysłowiowej "dążności człowieka do wolności" w tym wiekopomnym dziele ^_^

widzisz sadyl, jakoś brak chętnych do dyskusji:) Znamienne...