Moj przyszly tesc cierpi chyba na nerwice - niedawno zaczal panikowac o naszym slubie (czerwiec) i slubie swojej corki (maj). Czuje, ze to dla niego zbyt duzy stres i na slubach sie nie pokaze. Dla mnie bylo to duzym szokiem, bo bardzo go lubie i przykro mi ze nie chce/moze przyjechac. Wszyscy oczywiscie przejmuja sie bardziej corka, ale jako Anglicy nie maja tych wiezi rodzinnych co my. Zadnych blogoslawienstw, podziekowan rodzicom itd. Bedzie dziwnie tylko z moimi rodzicami (pisalam w innym watku zreszta ze moja mama uwaza ten slub za jej wlasny i bedzie sie stawiac za najwazniejsza). Tak jak odmowil tesc, tak i tesciowa powiedziala, ze sama raczej nie... nie przyjedzie. Tak jak tescia ubolewalam placzem przez dwa dni, tak tesciowa trzymam jezyk za zebami i jestem wsciekla jak osa. Nie moge o tym przestac myslec. A mojego Lubego jakby to nie obchodzilo - dwoje gosci mniej nie? Nawet nie moge z nim rozmawiac o tym, bo w koncu nagaduje na jego kochanych rodzicow.
Czy spotkalyscie sie z takim czyms? Czy mam po prostu zapomniec? Czy mam poszczuc na nich mame? (Jeszcze sie nawet nie poznali, to moze jej sie boja?)

ej to twój ślub moja droga zrób jak zechcesz!!!To jest Twój ślub i Twojego narzeczonego!!nikogo innego!

ja sobie nie wyobrażam, żeby rodziców mojego T. mogło zabraknąć na tak ważnej dla mnie, a przede wszystkim - dla Ich syna uroczystości :o ale co kraj, to obyczaj... ;)
moi dziadkowie np. też odmówili przyjazdu i jest mi z tego powodu bardzo smutno, a co dopiero, jak taki numer wykręcają rodzice!? tak sobie myślę, że może szczera rozmowa z Nimi mogłaby tutaj pomóc? jednak trudno komuś doradzać samemu nie będąc w takiej sytuacji

pozdrawiam i mam nadzieję, że wszystko Ci się dobrze ułoży mimo przeciwności :)))