obejrzałem przedpremierowy pokaz filmu o generale Fieldorfie "Nilu". bardzo mocny i poruszający obraz. coś dobrego dzieje się w polskim kinie. bohaterowie wreszcie nazywani są bohaterami, a zbrodniarze - zbrodniarzami. najpierw "gry wojenne" o płk. Kuklińskim, potem Popiełuszko, a teraz niezłomny Fieldorf. żadnego relatywizmu moralnego, po prostu pokazywanie prawdy. trochę przykro, że 20 lat od rehabilitacji Generała musiało minąć, zanim oddano mu hołd filmem. trochę przykro, że orła białego dostał dopiero niedawno od kaczyńskiego. no, ale i tak jestem szczęśliwy i wzruszony, że polskie kino to już nie tylko kolejne komedie romantyczne na jedno kopyto, ale pojawiło się jakieś poczucie misji.

"i począł w tobie gniew kiełkować.." tak właśnie jest. mordercy. żeby na podstawie "sierpniówki" tak wielkiego człowieka zamordować... i to w polsce. marnym, a właściwie żadnym pocieszeniem jest to, że wśród orzekających o wyroku nie było chyba nikogo narodowości polskiej. o tym jednak w dalszym ciągu "nie trzeba głośno mówić" - jak to józef mackiewicz mawiał. ale ja napisze, że byli to nasłani przez stalina żydzi, a co tam.

i jeszcze jedno. marzy mi się film lub książka o henryku lenarciaku. mały niepozorny ślusarz o szlachetnym sercu. może sam to kiedyś opiszę. chciałbym bardzo. sęk w tym, że bardzo mu zaszkodził w życiu człowiek którego-nazwiska-wymawiać-nie-wolno. może trzeba będzie poczekać kolejne 20 lat. nieważne. tylko prawda jest ciekawa - znowu mackiewicz

przyczynek do opowieści o panu henryku już jest zrobiony. to byli prawdziwi bohaterowie, dzięki którym i ja mogę tu sobie pisać co chcę. "ilu jeszcze jest takich jak on?" (r.r.) no właśnie - ilu jeszcze było takich niepozornych, skromnych ludzi, którzy potrafili zachować się przyzwoicie w obliczu najcięższej próby? jeszcze jeden mi się przypomniał - kpt. "kuba" dąbrowski. prawdziwy dowódca westerplatte (nie ujmując nic mjr. sucharskiemu), który po wojnie zakończył żywot jako miły pan sprzedający gazety i papierosy w kiosku ruchu.

http://www.polskieradio.pl/historia/artykul.aspx?id=64373

Umiesz pamiętać Hobo.
Właśnie skończyłem czytać "Bezimiennych" Pawła Marii Lisiewicza traktującej generalnie o relacjach AK z Abwehrą. Utkwiła mi w pamięci postać Jana Margicioka ps. "august".

ciekawa postać. teraz fascynuje mnie wywiad w wolnym mieście gdańsk. polski wywiad był w ogóle najlepszy na świecie, a ten w gdańsku był najlepszy z najlepszych. szkoda na przykład, że obronę poczty uważa się za spontaniczny i bohaterski zryw, a mało kto zgłębił sprawę na tyle, żeby zorientować się, ze była to od dawna zaplanowana i doskonale zorganizowana akcja. albo sprawa harcerstwa. liczmańskiego wspomina się jako harcmistrza bez świadomości tego, że harcerstwo było u nas świetnie zakamuflowaną ekspozyturą wywiadu. podobnie jak towarzystwa sportowe zresztą. a w ogóle to strasznie stary wątek odkurzyłeś. zdziwiłem się, ze byłem aż tak wzburzony. to musiało być pod wpływem tego tam..jak to było...substancji z grupy depresantów czy jakoś tak

tak, byłam zapalonym harcerzem przez dobrych kilka lat, wiem...

O gdańskim (ale polskim) wywiadzie pierwsze słyszę Hobo, w książce "Alarm dla Gdyni" "coś tam było", ale zmuszony jestem nadmienić od razu, że literaturę dot. II Wojny Światowej czytam z partyzanta tj. co w dłoń się wślizgnie, o ile mam czas, więc laik ze mnie i ignorant.
Co do podziemnego polskiego wywiadu to nie wiem, czy był najlepszy na świecie. Są przesłanki, że Rosjanie byli równie dobrzy. Przynajmniej. Gdzie tam fryce testowali rakiety V? chyba na wyspie Uznam w Peenemünde, i kto to wyczaił, ano Polacy, z tym, że Rosjanie, też od początku się tam kręcili.
Na przełomie 42/43 Angole bardzo nas chwalili za wkład wywiadu, poczytać można w "Polskie Siły Zbrojne", szczególnie oddział VI. Co z tego skoro zanegowali nasz wysiłek w rozszyfrowaniu tzw enigmy.

ps muszę otworzyć drugą buteleczkę trójniaka

Właśnie mi spadło z nieba to:

http://www.filmweb.pl/f470442/Generał+Nil,2009

zrobię sobie dziś seansik.

Wzruszyłem mnie moment gdy podczas egzekucji nie pozwolił zasłonić sobie czarną przepaską oczu.
Takie filmy powinna oglądać starsza młodzież (tak po 17 roku życia).
Cóż mogę napisać...
Dobra gra aktorów, nawet tych drugoplanowych.
Film bez hamerykańskich fajerwerków - prawdziwy dla mnie,
jeszcze raz potwierdzający regułę, że dla śledczych nkwd czy bezpieki nie istotnym był fakt czy kłamiesz czy mówisz prawdę, ważne było to co chcieli usłyszeć.

Hobo.
Rzuć okiem o ile żeś nie widział wcześniej zajawki.

Jutro na tvn pierwsza z III części.

http://wyborcza.pl/1,90539,8043809,Antyczna_tragedia_Jasienicy.html