Ludzie w toku interakcji wypracowują wspólne ustalenia by uporządkować sposoby reagowania na wydarzenia i na zachowania poszczególnych członków wspólnoty. To grupa ustala wtedy reguły gry. Zbędne są jakiekolwiek kodeksy, bo wszyscy członkowie grupy są zainteresowani swoim statusem poważanego, spolegliwego członka grupy i nie chcą stracić reputacji. Gdy grupa sięga liczby Dunbara, tj. ok. 150 osób, czyli liczby krewnych lub przyjaciół danego członka grupy, jaką ustalił antropolog prof. Robin Dunbar z Oxfordu, kodeksy prawne są zbędne, wystarcza zbiór powszechnie znanych reguł moralnych czy obyczajowych, pozwalających nam określić położenie każdej osoby z grupy na skali reputacji.

Gdy grupa przekracza ten rozmiar, i w grupie pojawiają się osoby nam nieznane, co do których nie mamy rozeznania, a mogą one mieć nieprzewidywalny stosunek do reguł gry i mogą je naruszać, pojawia się konieczność kodeksowego uregulowania i wtedy pojawia się prawo, regulujące kwestie najbardziej istotne, dotyczące życia i własności i tworzy się państwowy aparat kontrolny.

W cywilizacji chrześcijańskiej, która rozwijała się dynamicznie i wymagała dużej swobody działania obie sfery są wyraźnie rozgraniczone – jest sfera moralna, której zakres regulowany jest wolnym sumieniem i jest sfera prawna, w której nie ma miejsca na dowolność.

W innych cywilizacjach tej wolności jest znacznie mniej, bo, tak jak np. w islamie, jest jeden drobiazgowy kodeks ujmujący wszystko i margines swobody sumienia w gruncie rzeczy nie istnieje. W judaizmie rygor jest mniejszy, niż w islamie, ale i tam Talmud przewiduje setki przepisów regulujących właściwe zachowania.

Tak więc regulator w chrześcijaństwie jest w autonomicznej głowie, w islamie na zewnątrz. Chrześcijanin poddaje swoje zachowanie wewnętrznej refleksji, muzułmanina interesuje zgodność zachowania z zewnętrznym przepisem i nie traci czasu na refleksję.

"Niezbędna jest bezzwłoczna nacjonalizacja banków i instytucji ubezpieczeniowych, jak również ważniejszych gałęzi przemysłu wraz z bezwarunkowym zniesieniem tajemnicy handlowej i z ustanowieniem stałego nadzoru ze strony robotników i chłopów nad znikomą garstką kapitalistów bogacących się na dostawach skarbowych i uchylających od obowiązku składania sprawozdań i od sprawiedliwego opodatkowania ich zysków i majątków."
Kto to powiedział ?

Spróbujmy zastanowić się nad zjawiskiem hejterów, bo ono się wiąże ze stosunkiem do innych ludzi.
Jak dobrze wiadomo wychowywanie dzieci jest procesem niezwykle złożonym i może różnie przebiegać w różnych środowiskach. W jednych środowiskach dzieci mogą liczyć na inspirujące relacje z rodzicami i otoczeniem, w innych relacje mogą być niezwykle ubogie lub nasycone negatywnymi emocjami.

W trakcie rozwoju jednostki wiele zachowań ulega, poprzez powtarzalny trening automatyzacji i działania wykonywane są rutynowo poza polem świadomej refleksji.

Wyobraźmy sobie, że wcinamy się oto w potok nawykowych zachowań takiego mało refleksyjnego osobnika, koncentrujemy na wybranym elemencie i go kwestionujemy, a może nawet spróbujemy go zmienić. Osobnik taki nie jest w stanie rozdzielić potoku zachowań na drobne elementy i ocenić, które można by ewentualnie zmodyfikować, powymieniać. Trzeba przy tym pamiętać, że w chwili obecnej przestrzeń publiczna przepełniona jest ogromną ilością bodźców oddziałujących na psychikę takiego osobnika, wskutek czego próba zmiany może doprowadzić do konfuzji, frustracji i blokady, bo system ulegnie przeciążeniu, gdy pojawi się konieczność wyhamowania automatyzmów i poddania działań świadomej refleksji. Nic dziwnego, że pojawiają się nieopanowane reakcje emocjonalne w wykonaniu pana Frasyniuka, Ubywateli czy innych dziwadeł.

Zygmunt Freud twierdził, że paranoja stanowi ochronę przed nieświadomymi pragnieniami homoseksualnymi, a głównym mechanizmem osobowości paranoicznej staje się projekcja, czyli przypisywanie innym ludziom własnych wypartych potrzeb i niechcianych cech. Inni psychologowie uważali, że osobowość paranoiczna wynika z żądzy odwetu i z krzywd doświadczonych w dzieciństwie ze strony rodziców. Dziecko bite, zaniedbywane i poniżane staje się w przyszłości przewrażliwione na sygnały krytyki, oskarżeń i wrogości. Neopsychoanalityk, Harry Stack Sullivan, twierdził, że do rozwoju osobowości paranoicznej przyczyniają się dwa mechanizmy – silne, realne bądź urojone poczucie zagrożenia oraz rzutowanie winy na innych ludzi. Człowiek z poczuciem niższości pragnie kontrolować otoczenie, mieć poczucie sprawstwa, autonomii i racjonalności własnych działań. Do dzisiaj psychologowie raczej spekulują niż są pewni źródeł rozwoju osobowości paranoicznej.

Zapomniałeś dodać kawyczki i wskazać źródło cytatu.
Bez tego ktoś może błędnie uznać, że piszesz od siebie.

Fakt. Dzięki że zrobiłeś to za mnie.

Dziadulek, skad u ciebie tak silnie lewicowe przekonania? Skad tyle niecheci do ludzi ktorzy walczyli z komuna?

Z refleksji Freuda ostała się tylko jedna rzecz, o czym piszą neurobiolodzy: przekonanie, że zachowanie człowieka podlega wpływowi mechanizmów nieświadomych, o czym właśnie napisałem w wątku. Nic z Freuda, poza dziesiątą wodą po kisielu, się nie ostało. Nauka idzie do przodu.

łowczy, rozumiem że z nauką jesteś na bieżąco? a powiedz skonczyłes jakies studia? jeśli tak to jakie?

Wszyscy wiemy, że dziad nie odpowie.............