Tej wiosny
Bądź dla mnie bosy o świcie nad ranem.
Stopami dotykać będziemy ziemi,
A świeża przytuli rosa nasze sny.

Bądź mi powietrzem rześkim i różanym.
Niech słońce grzywą usta rozpromieni,
Przy pocałunku, Twoje. Niech kwitną bzy,

Niech podsycają miłość aromatem,
Gdy wszechświat tańczyć będzie nam radośnie,
Przystrajając życiem wszystkie rośliny.

Niech śmieją się do nas lilie szczerbate
- Takie młode, zakochane we wiośnie,
Narodzi się cud piękna z jednej gliny.

Anno Domini

Styczeń:
Z wód Styksu wypływa,
zmoczony,
parskając zapomnieniem -
Nowy Rok.

Luty:
Lód leży jeszcze nieprzerwany
między nadzieją a zimnem -
jeszcze sobie "ty" nie mówią.

Marzec:
Marznie jeszcze marzenie...
Marzy mróz...
Mży deszcz...

Kwiecień:
I już tylko kwiaty
rzucają cień
na życie...

Maj:
Mój, moja, maj.

Czerwiec:
Czerwone czaroziele
zerwie,
nie wiedząc nic...

Lipiec:
Lipa, miodami pachnąca,
jak piec rozogniona kwiatem.
Deine roten Lippen
möcht ich kussen...

Sierpień:
Nie ścinajcie!
Nie ukrócajcie!
Sierp wyrzućcie wysoko,
niech lśni jak nów w obłokach,
bo cóż po cierpieniu?

Wrzesień:
Wrzosy, babie lato, wrzenie,
ptasie wrzaski w rzęsistym lesie.
Dajcie się babie zabawić!
Wejdź przez sień...

Październik:
Paździerze lecą ze szczęścia...

Listopad:
Bezszelestny upadek wszystkiego.
Bezlistne drzewa,
bezlitosne myśli.

Grudzień:
Nie po różach,
ale po grudzie
idzie najkrótszy dzień
w grób.

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

no nie...przepiękna odpowiedź, ujęła mnie niezwykle...