Pisze anonimowo, co by nie znalazl mnie tu moj Przyszly i nie zrobil kolejnej awantury. Dziewczyny, co ja mam robic? Do slubu miesiac, a w Niego jakby diabel wstapil. Klocimy sie non stop, on obraza sie o byle co, a ja juz nie mam sily go przepraszac. Czy to stres czy moze mam sie zastanowic. Jeszcze nie jest za pozno. Jestesmy ze soba bardzo dlugo, i wszystko do tej pory bylo ok. Od miesiaca jest kaplica. Dajcie znac czy w Waszych mezczyzn tez cos wsapilo czy tylko moj jest tak przerazony kwestia spedzenia przy mnie reszty zycia. Odechciewa mi sie wszystkiego, bo jak tu cieszyc sie z pieknej sukni, jak organizowac cala reszte jesli gdzies po drodze zagubilismy to co w tym wszystkim najwazniejsze...
Pozdrawiam

mój nie robił awantur, ani nie zmieniał zachowania ani przed ślubem, ani po ślubie....ale może to wyjątek ;) za to ja byłam dość rozdrażniona...
ja myślę że to nerwy... nerwy i jeszcze raz nerwy!

mam nadzieje...ze to tylko nerwy. Nie watpie w to,ze mnie kocha, albo ze ja kocham jego, ale ta atmosfera mnie dobija...

może dotarło do niego jaką robi głupotę? ;-)
a tak na poważnie, to np. u mnie jest wszystko ok. Może dlatego ja też się w ogóle nie denerwuję...?

Wiesz, to chyba też zależy od faceta, jego charakteru -mój jest zawsze spokojny, taką ma naturę i bardzo trudno go wyprowadzić z rónowagi (próbowałam wiele razy ;-))
Może Twój narzeczony tak reaguje w sytuacji stresowej. Spróbuj być spokojna podczas gdy on szaleje. Patrz mu w oczy mówiąc do niego uspokajającym głosem... próbuj hipnozy, może mu przejdze trochę ;-)
Nie przejmuj się, z pewnością wiele par się kłóci podczas przygotowań. Pamiętaj, że dla Ciebie są ważne takie rzeczy, które on uznaje za pierdoły (sukienka, welon, pomadka itp) -natomiast jemu się życie wali, bo już z kolegami nei będzie mógł co wieczór na piwko wychodzić...
Postaw sobie pytanie: czy wasi znajomi to pary zamężne? Jeśli nie, to stąd te nerwy u niego.

Dzieki Dziewczyny, chyba troche mi lepiej, przynajmniej nie zdolowalyscie mnie jeszcze bardziej stwierdzeniami "daj sobie spokoj i uciekaj"! Ta hipnoza to calkiem dobry pomysl;) Poczytam cos o tym potem zastosuje;) A jak to nie pomoze to moze stary sposob poskutkuje - walkiem w glowe. Ojojoj, jakis czrny humor mi sie pojawia. Chyba jednak nie jest lepiej. Po prostu trzeba pogadac, ale jak to rozegrac? Spokojem probowalam, czuloscia tez, wiec chyba jakis wstrzas tylko pomoze...
Buzki

N to ja Ci powiem ze u nas jest tak samo-tzn. coraz czesciej sie kłócimy o pierdoły- on jest uparty i ja jestem uparta i zadne nie chce ustapic :( A do slubu tylko 3 dni...

Nie martw się , u mnie też tak jest. Ciągle się kłócimy , kto więcej zrobił, kto się bardziej udziela itd. Ja też nie lubię się kłócić i bardzo denerwuję mnie ta atmosfera, ale cóż, myślę , że trzeba to przetrwać, przeczekać. Każdy sie denerwuje i pewnie nie można teo uniknąć, lepiej łagodzić te spory i cierpliwie czekać do końca. W dzień ślubu pewnie nikt juz nie będzie o tym pamiętał.

wiesz co, przyszedł mi do głowy jeszcze jeden pomysł do zastosowania o ile to wchodzi w grę w Waszym związku: może więcej seksu? Na facetów to działa... ;-) pamiętaj, że ich całę życie opiera się na seksie i jedzeniu :-)
więcej endorfin w mózgu=lepszy nastrój :-)
Pozdrawiam

Taaak, laczmy sie w naszym stresie... tez mi sie wydawalo,ze spokoj moze zlagodzic wszystko, ale chyba dalej jestem za terapia wstrzasowa. A seks? Hmm... to za proste, tak mi sie wydaje. Zalagodzi na chwile, a potem wszystko wroci do stanu przed. Tak chyba na mojego by to zadzialalo. Zreszta mi sie nawet o seksie myslec nie chce, za bardzo lacze te dwie rzeczy, atmosfere i zblizenie. Nie ma jedego to nie ma drugiego, choc moze by pomoglo.,..Jeny, jak ja mieszam i krece,ale mam taki chaos w glowie, ze brak mi logiki. Kochane jestescie, naprawde mozna na Was liczyc. Dzieki

jak dla mnie to tez jak nie ma jedego to nie ma drugiego, i wydaje mi się że wcale by nie pomoglo - najlepiej na spokojnie pogadać

a ja proponuję spokojną rozmowę - my akurat byliśmy nadzwyczaj spokojni przed ślubem :), ale są osoby które nerwy ponoszą, a szkoda żeby jakieś pierdoły przyćmiły to co w tym dniu najważniejsze - pogadajcie może atmosfera się oczyści :)))

Powodzenia

a ja proponuję Ci zadbaj o siebie,
zrelaksuj się, pójdź na spacer, na basen, pogadaj z przyjaciółką, popatrz w niebo, pooddychaj świeżym powietrzem, zrób pachnącą kąpiel i wszystkie inne przyjemności życia codziennego, jakie Ci pasują. (najlepiej codziennie, pół godzinki)
a jak się obraża, to daj mu wybór "a jak chciałbyś, żeby było.../wygldało...", i dalej:"mam odmienne zdanie na ten temat, ale możemy zadecydować, jak to zrobimy, czy tak, czy tak..."
nie krzycz, staraj się nie denerwować, może to prozaiczne, ale polecam asertywność, czyli z szacunkiem do siebie i do rozmówcy.
powodzenia :) i napisz jak Ci idzie

Wykładów o asertywności ciąg dalszy :) Jeśli się pokłócicie albo on zacznie strzelać focha, nie mów do niego, że ON ciągle jest nieprzyjemny, że się beznadziejnie zachowuje itd. Powiedz raczej o SWOICH odczuciach - że sprawił Ci przykrość, że jest Ci smutno, że poczułaś się dotknięta. Dzięki temu facet zrozumie, że świat nie kończy się na czubku jego nosa i że jego humory mają pewne konsekwencje - w postaci Twojego zepsutego nastroju na przykłąd. Skoro kocha, to pragnie Twojego szczęścia - a gdy uświadomi sobie, że burzy je swoim postępowaniem, to pewnie da mu to do myślenia... :)

Smakjapka, czy Ty aby psychologiem, lub PR jakimś nie jesteś??:)

No i rozmowa sie wczoraj odbyla. Duzo sobie wyjasnilismy, moze zostalo jeszcze troche, ale reset chyba uwazam za udany. Zobaczymy jak to dzis, jutro i za tydzien bedzie. Dziekuje Wam wszystkim raz jeszcze, cenne rady sa zawsze w cenie. Bede je nadal wdrazac w zycie, a jak nie, to tak jak wczesniej napisalam - walkiem przez leb!!!:):):)
Pozdrawiam Was cieplutko

Oliwka, strzał w dziesiątkę (jestem na IV roku psychologii...ale studiuję tam już raczej hobbystycznie, bo jestem też na AM i będę...hihi stomatologiem). Czyżbyś była moją koleżanką po fachu? :)

:(
uważaj,żeby się przypadkiem nie zalogować;)ja tak zrobiłam kiedyś;)hehehehe

Smakjapka,
jestem, jestem, tylko trochę starszą;) koleżanką - parę lat po studiach:)
pozdrawiam Cię cieplutko!