wiesz przedwczoraj wracałam od ciebie
dłużej niż zwykle
obeszłam kościół trzy razy skręciłam do lasu
pozdzierałam skórę z rąk zostałam wiedźmą
nie bój się jest zima starczy czasu do wschodu
znajdziemy tamtą sosnę natnę korę nie za głęboko
żebyś miał siłę patrzeć w zdrewniałą twarz

Podoba mi się.

Dziękuję... to miłe że piszesz...

misię też :)

Stwór, Stworzenie, Stworek, Stvoriczek, Stvoriczko...
Z poczwarki wydostał się motyl :)
O pięknym ubarwieniu, och, jak dużo różowego!
Śliczne;)))